12 Nov: สารเคมีรั่วอีกแล้ว..ชีวิตไทยๆ

ภาพ รถบรรทุกกรดกำมะถันพลิกคว่ำ (www.kapook.com)

เช้าไปวัด ไปส่งlink วันนี้เตรียมตำรา สลับกับเตรียมสอน

เมื่อคืนได้ข่าวรถบรรทุกกรดกำมะถันคว่ำ วันนี้รถลำเลียงกรดไนตริกอีก เมืองไทยนี่แปลกดี เรื่องแบบนี้เกิดนับครั้งไม่ถ้วน ไม่เคยได้บทเรียน เพราะธุระไม่ไช่กันทั้งนั้น  ถ้าเป็นตปท.เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่แบบมองได้รอบ 360 องศา คนขับอายุเพียง 25 ปี มีการอบรม มีความเข้าใจ มีสำนึกรับผิดชอบมากแค่ไหน ต้องมากกว่าปกติ สำหรับการบรรทุกสารอันตรายแบบนี้ บริษัทต้องรับผิดชอบต่อสังคม ...หน่วยงานรัฐที่ดูแลเกี่ยวข้องกับสารมลพิษเช่น กรมควบคุมมลพิษ ต้องออกมาดูแล ให้ความรู้แก่ชาวบ้านในการป้องกันอันตรายทันที และชี้แจงอันตรายของสารอย่างจริงจัง ไม่ไช่เวลาที่ต้องใช้หลักจิตวิทยาบอกว่าไม่อันตราย ไม่เป็นไร กลัวเขาตื่นกลัว เพราะชีวิตเขาไม่ไช่เรื่องล้อเล่น หากเป็นอันตรายเพราะชาวบ้านเชื่อในจนท.รัฐคิดว่าปลอดภัยจริงๆ ไม่ป้องกันอะไรเลยแล้วเกิดอันตราย เหมือนกรณีที่มาบตาพุด คนพูดพูดจบก็ไป คนอยู่ที่นั่นคือชาวบ้านตาดำๆ ที่สุขภาพที่แข็งแรงไม่ป่วยมีความจำเป็นสำหรับพวกเขาเพราะเขาเป็นแรงงานที่หาเช้ากินค่ำ หากจะเมตตาก็ให้บอกความจริง ไม่ต้องกลบข่าวเกลี่ยเรื่องเพื่อช่วยโรงงาน หรือ....

ที่น่าเศร้ากว่านี้คือมีความรู้สึกทุกครั้งว่าเมื่อเกิดเรื่องเกี่ยวกับสารอันตราย สารพิษ สารปนเปื้อนไม่ว่าในสิ่งแวดล้อม อาหารหรือของใช้ในชีวิตประจำวันอะไรก็ตาม จะรู้สึกว่ามีช่องว่างของความรู้เหล่านี้มากในคนไทย นักข่าวอ่านชื่อสารหรือสื่อสารข่าวแบบแปลกๆตะกุกตะกักในหลายครั้ง ก็เข้าใจนะแต่ก็ขัดใจบ้าง รู้สึกว่าคนไทยห่างไกลวิทยาศาสตร์มากจริงๆ ทั้งๆชีวิตเราตั้งแต่ตื่นจนนอนเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ทั้งสิ้น แต่กลับไม่ค่อยเข้าใจพื้นฐานหลายๆเรื่องที่เป็นวิทย์ในชีวิตประจำวัน จริงๆก็มีเรียนตั้งแต่ประถมจนมหาวิทยาลัยแฝงในวิชาต่างๆ.......เรื่องนี้มีความจริงน่าเศร้าบางอย่างไว้เขียนต่อ

11 Nov: ไป central ครั้งแรก

วันนี้ตื่นสาย คงเหนื่อยที่เมื่อวานเห็นคนมากไป หรือไม่ก็นับตัวเลขมากเกินไป เช้าอยู่บ้าน ตอนไกล้เที่ยงฝนลงโครมหนักมาก ยังคิดดีใจที่เมื่อวานฝนไม่ตก ไม่งั้นงานกฐินคงไม่สะดวก นี่เพราะบารมีกฐินพระราชทาน

บ่ายสามเศษกีโทรมาชวนไป central ยังไม่เคยไปเลย ตอบตกลงท้นที นี่ถ้าไปอื่นคง say no เพราะงานเต็มหัว ระบายไม่ทัน

ในที่สุดก็ได้เห็นความจอแจวุ่นวาย แต่โชคดีที่เจอที่ว่างจอดรถได้ก่อนเลยเข้าจอดสบายๆ ถ้ามาเองคงอีกนานกะปีหน้าเลย  เดินไปตามเส้นทางที่มีน้ำขังเป็นช่วงๆ รถที่รอคิวหาที่จอดยาวต่อเนื่องไม่รู้จบ ท่ามกลางฝนปรอยๆ เดินเข้าในห้างจมูกไวแบบปีจอทันที ปากเอ่ยกับทุกคนที่ไปว่า วา! กลิ่นสารพิษยังอบอวล นี่เปิดได้ครบ 1 เดือนพอดี แต่บริเวณที่เดินข้างในเขากว้างมาก กลิ่นกระจาย ได้ทั่ว ไม่มีอาการเคืองตา สักครู่ร่างกายก็ปรับตัวให้เข้ากับกลิ่นได้ด้วยความคุ้นเคยกลิ่นเลยจางหายไปจากความรู้สึก...ตั้งใจมาเพื่อดูว่ามีอะไรบ้างที่น่าสนใจ ก็ดีที่เห็น และก็เหมือนกันที่ต้องกิน เพื่อนที่ไปเลือกให้ลองร้านอาหารญี่ปุ่นที่มีหลายร้านให้เลือก เพื่อนเลือกร้านที่ชื่อเหมือนเครื่องดื่ม เพราะเขามีบัตรสมาชิก (1000 คนแรกที่กินให้บัตรสมาชิกฟรี)  ลด10%  ต้องรอคิวประมาณเกือบชั่วโมง ก็เดินรื่อยๆคอยแวะมาดูตัวเลขไฟฟ้าบอกคิวที่หน้าร้านว่าถึงคิวหรือยัง ในที่สุดก็ได้แบบที่นั่งวัยรุ่นคือแบบ bar โชคดีที่เราได้ที่นั่งมุมเป็นทางวิ่งเลือกอาหารได้สามทาง และก็เลือกน้ำต้มยำรสเขาไม่จัด..แต่อาหารที่วิ่งมาให้เลือกไม่ถูกใจนัก น้อยกว่าMK สุกี้เยอะเลย เป็นหมู เนื้อวัว เครื่องในมีอย่างเดียวคือตับ ผักมีให้เลือกน้อย  เห็ดก็มีเข็มทองกับหูหนู  ไม่มีเห็ดหอม เห็ดฟาง ไม่มีกระทั่งเห็ดขาว เพราะแพงกว่า พูดง่ายๆว่าของที่ให้เลือกราคากลางและถูก ของให้เลือกมีน้อยชนิดบางอย่างไม่อร่อย คาวมากเช่นปลาม้วน พวกซูชิที่ให้เลือกมีที่ชอบคือแตงกวาที่พันเป็นชิ้นกลมๆ นอกนั้นไม่ได้ลองเพราะเหมือนๆที่เคยกิน มีของทอดก็เอาแต่กุ้งเทมปุระ กะปลาซาบะย่าง 1 ชิ้น ไอติมครึ่งถ้วย  ทดลอง est ก็งั้นๆ ปิดท้ายด้วยชาจีน เพราะหมดเวลาเขาให้เวลากิน 1.15 ชมาใจ.หากเกินเวลาคิด10 นาทีละ 20 บาท หุ หุ ทำให้เป็นคนกินเร็วขึ้นด้วย สรุปว่ากินอย่างเดียวห้ามพูดมาก ตั้งใจกิน เราก็นั่งกินแบบเรียงหน้ากระดาน  สรุปไม่เข้าไปกินที่ร้านนี้อีกด้วยตัวเอง say bye!! เพราะไม่มีอะไรอร่อยประทับใจ หรือมีอะไรพิเศษที่คุ้มกับต้องนั่งรอคิวกิน  แต่ที่ไม่ลืมและเอ่ยกับเพื่อนที่ไปคือเป็นครั้งแรกในชีวิตที่กินเบคอนต้มยำ หุหุ จำไปอีกนาน รวมค่าอาหาร 1,242 บาท 4 คน (ลด10% แล้ว) ค่อนข้างแพงเมื่อคิดถึงคุณภาพอาหาร ปริมาณว่าไม่ได้เพราะขึ้นกับความสามารถของกระเพาะอาหารส่วนบุคคล แต่เข้าใจเขานะว่าต้นทุนค่าใช้จ่ายของร้านเยอะมากทั้งค่าเช่าร้านและค่าลูกจ้างเป็นสิบชีวิตที่นั่น นานาจิตตังหลายคนอาจชอบอาหารแบบนั้นก็ได้

เดินซื้อของที่ TOP เล็กน้อย กลับทุ่มเพราะห่วงเด็กๆที่บ้าน กลับมารองเท้าขาดไป 2 คู่  slipper อีก  2 คู่ ฝีปากเจ้าหนูศรีวัน ไม่เป็นไรน้อยกว่าที่คิด

10 Nov: กฐินพระราชทาน

ไปวัดเช้าตรู่ วันนี้มีงานบุญใหญ่ประจำปีของวัดคือการรับพระกฐินพระราชทาน ไปถึงพระอาจารย์เดินตรวจความเรียบร้อยอีกครั้ง(ไม่รู้ครั้งที่เท่าไร) ทราบว่าจัดล่วงหน้าเป็นสัปดาห์มาเรื่อยๆ และสองวันนี้มีอาสาสมัครจากค่ายทหารมาช่วยหลายสิบนาย วันนี้โชคดีที่ฝนไม่ตก พระอาจารย์เป็นปลื้มที่งานสำเร็จลงเรียบร้อยด้วยดี  มีโยมๆพุทธศาสนิกชนมาร่วมงานมาก มาช่วยทั้งอาหาร (ที่มากมาย) มาร่วมอนุโมทนาบุญ อิ่มบุญกันไปทั่วหน้า

 

 

 

 

 

 

 

หนังสือที่ระลึกพระกฐินปีนี้

 

ดูรูปเพิ่มเติมได้อีกใน ...http://meecorner.blogspot.com/2012/11/2555.html

 

ปัจจัยปีนี้นำไปสร้างและซ่อมเสนาสนะในวัดที่ต้องปรับปรุงอีกหลายอย่าง เช่น ศาลาการเปรียญที่อายุมากกว่า 40 ปี ใช้อบรม ประชุมสงฆ์ แม้วัดจะเล็ก (พื้นที่น้อย) แต่เป็นวัดใหญ่ที่ทำกิจกรรมที่เกิดประโยชน์ต่อคณะสงฆ์และสังคมอย่างมากมายเช่น การอบรมพระนักเทศน์ทั่วภาคใต้และมาเลเซีย อบรมพระวิทยากร (ที่ไปอบรมนักเรียน นักโทษต่างๆ อบรมพระสงฆ์)  สถานที่ตรวจข้อสอบบาลี นักธรรมฯ

แม้ปัจจัยจากกฐินไม่มากในแต่ละปี แต่สามารถก่อเกิด

อานิสงค์ได้มากมายจริงๆ

 

ร่วมอนุโมทนาบุญกันนะคะ :)

 

 

9 Nov: สมโภชพระกฐินพระราชทาน

เช้าไปวัด ไปมหาวิทยาลัย วันนี้ link เพิ่งเริ่มสอน เราสแกนนิ้วเสร็จก็เอาหนังสือที่ต้องตรวจให้ขวัญส่งต่อให้ประสงค์และพัชรีตรวจ เราเป็นประธานกรรมการ งานนี้สงสัยมีปัญหาแน่ รอดูไปก่อนเจอหนูนาเลยคุยเรื่องเกณฑ์การตรวจตำรา หนูนาหงุดหงิดคณะมาก

วันนี้เห็นคะแนนสอบภาษาอังกฤษที่จัดสอบภายในเพิ่อจัดกลุ่มอจ. ก็หลากหลายระดับแต่เกาะกลุ่มต่ำกว่าครึ่งเยอะ

เย็นนี้ไปร่วมสมโภชพระกฐินพระราชทาน พระอาจารย์จัดสถานที่อย่างดี สมพระเกียรติยิ่งนัก เป็นปลื้ม หนังสือกฐินที่วัดจะแจกสวยถูกใจ เนื้อหาถูกธรรม ชอบๆๆๆๆๆๆมากๆๆๆๆๆ

ตามอ่านต่อที่  http://meecorner.blogspot.com/2012/11/2555.html

8 Nov: คนทุศีล ไม่ควรเป็นครู /ความเข้มแข็งของคนดี

 

วันนี้สอน นศ.ที่ ต้องเรียนจริงตามชั้นปีมี 9 คน แต่พวกที่ติด E พวกชอบ drop อะไรๆก็ drop เลยสะสมเป็นดินพอกหางหมู มาลงเพิ่มอีก 20 คน  เฮ้อ!!

วันนี้คุยกะอจ.ใหม่แนะนำให้เขาทำในสิ่งที่ถูกต้อง อย่าทำผิดเพื่อแลกกับอะไรๆที่ล่อตาล่อใจ เราบอกว่าในสถาบันนี้ ชั่วสุดก็อยู่ในนี้ ดีสุดก็อยู่ในนี้ เขาก็บอกว่าทุกสังคมมีเช่นนี้เสมอ เราบอกว่าไช่แต่ในสังคมที่นี่เป็นสังคมของครูอาจารย์ ผู้ได้ชื่อว่าเป็น "พิมพ์" แบบอย่างของเยาวชน มีหน้าที่สอนคน ดังนั้นอะไรที่ชั่วๆ ไม่ควรมีในสังคมนี้... คนศีลธรรมบกพร่องมากไม่ควรเป็นครู.... คนทุศีล ไม่ควรเป็นครู ....คนที่ละเมิดศีลข้อ 3 เป็นอาจิน ไม่ควรเป็นครูและไม่ควรให้อภัยหากทำเช่นนั้นกับศิษย์ หรือแม้กระทั่งเพื่อนร่วมงาน เพราะหากกิเลสพื้นฐาน แค่ศีลข้อ 3 ยังระงับใจตนเองไม่ได้ ขาดสำนึกความละอาย จะเหลืออะไรให้ไม่กล้าทำผิดในสิ่งอื่นๆได้อีก (ศีลข้อนี้สัตว์รักษาไม่ได้ เพราะเขาเป็นสัตว์เดรัจฉาน แต่ คน ต้องรักษาได้)..และเรื่องอื่นๆอีก

สรุปแนะให้เขาทำในสิ่งที่ถูกต้อง ชีวิตก็ไม่ตกต่ำ

"...คนดีทำให้คนอื่นดีได้ หมายความว่าคนดี ทำให้เกิดความดีในสังคม คนอื่นก็ดีไปด้วย. ความเลวนั้นจะทำให้คนดีเป็นคนเลวก็ยาก แต่เป็นไปได้.

ถ้าคนดีเข้มแข็งในความดี จะทำให้คนเลวมาทำให้คนดีเป็นคนเลวยาก.สำคัญอยู่ที่ความเข้มแข็งของคนดี..."

...A good person can make another person good; it means that goodness will elicit goodness in society; other person will also be good. Evil will make a steadfast good person bad only with great difficulty; however, it is not impossible. If good people hold on tenaciously to their goodness, it will be difficult for evil people to influence them. The important thing is the strong will of the good person...

         
คัดตัดตอนจากพระราชดำรัสพระราชทานแก่คณะบุคคลต่างๆ ที่เข้าเฝ้าฯ ถวายชัยมงคลเนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต เมื่อวันพุธที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๓๙


หนังสือกฐินส่งมาแล้ว 29000 บาท ถูกดี ยังไม่เห็นหนังสือ

7 Nov:

เช้าไปวัด วันนี้พระอาจารย์ไปบรรยายเรื่องว่าด้วยคุณธรรม จริยธรรม จรรยาบรรณ ให้อจ.และนศ.วิทยาลัยพยาบาลฟัง

หน้งสือกฐินส่งมากับทัวร์ พรุ่งนี้ไปรับ

วันนี้สุเอาคอมพิวเตอร์อีก  5 ตัวมาส่ง ท่านวุฒิดูด้วยความสนใจและพอใจเครื่องรุ่นใหม่นี้มาก

วันนี้โอบามาได้รับเลือกเป็นปธน.USA ต่ออีกครั้ง

6 Nov: ขโมยอีกแล้ว

 

นกหลังบ้าน  ไม่รู้แอบมองอะไร หุหุ

วันนี้เขียน env poll สลับกับติดตามหนังสือกฐินที่แก้แล้วแก้อีกเพราะคุญสมชายส่งไฟล์ผิดมา เฮ้อ!!

เย็นนี้กีโทรมาบอกว่าบ้านที่ปากซอยโดนขโมยขึ้นบ้านตอนบ่ายสาม เจ้าของบ้านก็ระวังตัวอยู่ เข้าๆออกๆตลอด ก่อนถูกขโมยก็เพิ่งกลับเข้าบ้าน และออกไปตอนตอนบ่านสอง เข้าหลังบ้าน งัดประตู ทุบเหล็กดัดดังชาวบ้านได้ยินแต่ไม่เอะใจ เอาทอง คอมพิวเตอร์ ไป

เฮ้อ! ฟังแล้วเศร้า คนยุคนี้

5 Nov: คณะวิทย์แย่ๆ/ ร่วมสร้างศาลาจตุรทิศ

เช้าไปมหาวิทยาลัย เพราะติดค้างเรื่องร่างหลักสูตรไม่รู้จบ วันนี้เลยรู้ความแย่ของผู้บริหารคณะอีกเรื่องที่ไม่เคยเรียกประชุมสาขาวิชาแกนต่างคนต่างเขียน บางวิชาทางสาขาปิดไปแล้วแต่เราไม่มีข้อมูลเลยใส่ในหลักสูตรใหม่ เช่น ชีววิทยา 1 ปฎิบัติชีว 1  ไม่มีแล้วเขาเปลี่ยนเป็นหลักชีววิทยา โปรแกรมเคมีเขาก็บอกว่าเขาก็ไม่รู้เรื่อง ที่เรารู้เพราะเราเอะใจบางเรื่องเลยไปถามทำให้รู้หลายเรื่อง ทุกคนเล่าเรื่องความแย่ของคณะวิทยาศาสตร์ที่ไม่ทำอะไรเลย เหมือนไม่รู้เรื่องอะไร เฮ้อ!! Poor admin. เราก็ได้แต่ฟังเพราะเราเป็นสาขาที่ต้องพึ่ง pure sc . ลงไปหาสาขาเคมี ถามว่าเขาเปิดเคมีทั่วไปหรืออื่นๆที่ไม่ไช่ เคมี 1, 2 หรือเปล่า ก็แปลกที่เขาไม่มี เราเลยถามว่าแล้วเด็กเอกอื่นๆที่ไม่เน้นเคมีมากนักต้องเรียนแบบเดียวกับเอกเคมีหรือ ? ต้องการให้เรียนเคมีอินทรีย์ ก็ต้องเรียน อินทรีย์ 1 ,2  ไม่ไหวหรอกมากไป ก็บอกให้เปิดเคมีอินทรีย์พื้นฐาน ไม่รู้ว่าเขาจะทำให้เด็กหรือเปล่า ถ้าไม่เปิดเราก็ต้องร่างเองให้เขาเปิด สงสารเด็ก

อจ.ใหม่มาทำงานวันแรกแทนอาณัติ

ค่ำนี้พระอาจารย์กลับจากพม่า

เย็นนี้ร่วมฟังคณะสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์ถวายพระพรในหลวงและพระราชินี ที่วัดพระแก้วผ่าน TV เราเลยเปิดดังๆด้วยเผื่อให้เทวดาประจำบ้านได้ร่วมฟัง เพราะท่านสวดบทอัญเชิญเทวดาด้วย

ตอนค่ำท่านโดมโทรมาบอกบุญเรื่องจะสร้างศาลาจตุรทิศ  4  หลังตรงมุมโบสถ์ทั้ง 4 ด้านที่วัดกลางเมือง ท่านได้ปัจจัยมาแล้วสำหรับ 2 หลัง ขาดอีก 2 หลัง เราเลยปรึกษาสามี  link อนุมัติถวายปัจจัยร่วมสร้างอีก 2 หลังที่ยังขาดอยู่ให้จนครบ ถวายเกินเผื่อไว้ตกแต่งด้วย จำนวน x,xxx,xxx บาท จะมีทั้งพิธีพราหมณ์และพระ วางศิลาฤกษ์อีกไม่กี่วัน

วันนี้ต้องปิดเล่มแก้หนังสือกฐิน คราวนี้โรงพิมพ์ทำงานช้ากว่าเรามากเลย ต้องโทรตามตลอดหวาดเสียวกลัวไม่ทัน  ทั้งๆที่ส่งก่อนครั้งอื่นๆ ในที่สุดก็ไฟลนก้นเหมือนเดิม หายใจไม่ทั่วท้องเลย

เหลืออาทิตย์เดียวแล้วสำหรับตำราเฉลิมพระเกียรติที่ต้องส่งจันทร์หน้า ยังไม่ได้แก้อีก  4 บท ต้องลุยแบบลุยๆๆๆ อีกด่วน ขอกุศลช่วยทำให้ทันเถิด ทำงานบุญมาครึ่งเดือนเศษ งานมหาลัยอีกครึ่งเดือน งานตัวเองเลยจอดรอ...:)

3-4 Nov: จิปาถะ

 

ไม่รู้แมลงอะไรเกาะที่ต้นไม้เล็กมากมาย ตัวใหญ่น่าเกลียด ไปเจอตอนไปดู site

 

เมื่อวานไม่ได้เขียนบันทึกเพราะสนุกกับการตรวจแก้หนังสือที่ระลึกกฐินปีนี้ รอคุณสมชายส่งมาทวงไปหลายครั้ง แต่ก็คุ้มการรอเพราะคราวนี้ art สวย

วันนี้ทำต่อเพราะต้องลงสารบัญเพิ่ม ก็เสร็จ แล้วต้องทำคำอธิบายรายวิชา 30 วิชาให้เสร็จวันนี้ พรุ่งนี้ต้องเอาไปรวมกัน ไม่รู้จะปั่นทันหรือไม่

เมื่อวานสุเอาคอม และ printer ไปส่งพระอาจารย์ แต่ยังไม่ครบ

บ่าวมาลง office 10 เลยรู้ว่าเครื่องเรามีโปรแกรมประหลาดอยู่ ไม่รู้มันไปฝังที่ใหน

วันนี้พระอาจารย์ไปพม่า กับสมเด็จฯ วัดพิชัยญาติการาม พระธรรมโกศาจารย์และพระผู้ใหญ่อีก 2-3 รูปไปในกิจของคณะสงฆ์

2 Nov: จ่ายครบ จบแน่

วันนี้ไปมหาวิทยาลัย ช่วยกันร่างหลักสูตรต่อ คณะคืนเล่มที่ทำไม่เรียบร้อยกลับมา หลังจากโทรมาทวง 3 รอบ อันนี้ตั้งใจทำให้ไม่เรียบร้อยมีรอยขีดเขียนแก้เพราะเมื่อวานบอกเขาว่ากำลังแก้อยู่ก็จะเร่งเอาไปให้ฝ่ายทะเบียนก่อน เราเลยให้เขียนใส่ background ไปว่า draft และให้ลงที่หน้าปกว่ามีอะไรผิดบ้างที่ต้องแก้เพราะรู้มาว่ามีโปรแกรมหนี่งยังไม่เรียบร้อยเช่นกัน แต่คณะขอดูก่อน พอส่งให้จนท.ผู้หวังดีก็ถ่ายเอกสารส่งให้ทะเบียน เท่านั้นเองก็ถูกส่งกลับพร้อมคำหวังดีที่ไม่ต้องการ เราเลยป้องกันก่อนไม่ยอมเป็นเหยื่อ และก็ได้ผล คณะไม่กล้าส่งต่อ ให้ทำให้เสร็จภายในพุธนี้

วันนี้ก็ทำทั้งวัน เย็นนี้รับงานแบ่งกันทำต่อเรื่องเขียนคำอธิบายรายวิชา เรารับมา  24 วิ
ชา เพาะค่อนข้างถนัดหมด เคมี ชีววิทยา เทคโนโลยีชีวภาพ เลยเอามาเขียนหมด

รับรู้ข่าวที่ผู้บริหารหลักสูตรพิเศษที่จัดให้พวกกรมการปกครองเรียนให้จบป.ตรี เรียนวันเสาร์อาทิตย์ 3 ปีจบ ก็รู้มาว่าเรียนบ้างไม่เรียนบ้างเป็นแบบคำขวัญอธิการบดีว่า จ่ายครบจบแน่ พวกนี้หลายคนก็ไม่เรียนอ้ างสารพัด  ในที่สุดสอบไม่ได้ ก็ตกเป็นธรรมดา แต่อจ.ส่วนมากต้องให้ผ่านเลวๆก็ได้ D ก็ยังดี ในที่สุดมีคนหนึ่งได้ E อ้างว่าไม่ได้เข้าเรียนเพราะไปสมัครรับเลือกตั้ง "สอบท"?? ตำแหน่งในท้องถิ่น ต้องหาเสียง รู้สึกว่าเธอสอบนักการเมืองท้องถิ่นไม่ผ่านเช่นกันโชคดีของคนระนอง..แต่งานเรียนนี่แก้ตัวได้ง่ายแต่เธอคงอยากได้วิธี...มั้ง นายสุนทรผู้บริหารหลักสูตรก็โทรมาบอกอจ.ผู้สอนให้แก้เกรดเป็น D แต่จริงๆมันทำไม่ได้เพราะเกรดประกาศออกไปแล้ว โชคดีที่อจ.ผู้สอนคนนี้ลาออกไปแล้วเลยตอบสั้นๆว่า "ไม่แก้" ถูกใจเรายิ่งนัก ทำได้ไง (เขาเคยบังคับก้าวก่ายแบบนี้สำเร็จมาหลายรายแล้ว) และไม้ให้ตัดเกรดตกให้พวกเรียนกลุ่มนี้ เฮ้อ!! คงจบป.ตรีกันแบบคุณภาพชั้นหนึ่ง หุหุ มิน่าลงทะเบียน(เรียน)กันจัง กรณีนี้เพราะนศ.มั่นใจว่าแย่ยังไงก็ไม่ตก เลยไม่ตรวจเกรด คงเพิ่งมาดูเอาตอนต้องลงทะเบียนเรียนเทอมใหม่นี้ น่าเศร้า!!การศึกษาไทย ไร้สำนึกจริงๆทั้งครู ผู้บริหารและผู้เรียน ที่ร้ายและไร้สำนึกความรับผิดชอบก็เจ้าพวกกรรมการประเมินคุณภาพ ไม่รู้ตั้งไว้กินเงินแผ่นดินเปลืองภาษีแผ่นดินไปทำไม เพราะตรวจทุกทีดูแต่ตัวอักษรในห้องแอร์ก็ผ่านทุกที..ไร้ค่าจริงๆ

มีอจ.สอนภาษาอังกฤษคนหนึ่งเป็นคนตรง ตัดตกเกือบหมด ถูกสั่งให้แก้เกรดก็ไม่แก้เช่นกันเลยถูกสั่งห้ามไม่ให้สอนพวกกลุ่มพิเศษนี้อีกต่อไป  คนดีๆทำถูกต้องก็หมดโอกาสทำความดี ก็เพราะพวกผู้บริหารที่เห็นแก่เงินและผลประโยชน์แอบแฝง พวกครูผู้สอนก็หว้งแค่ให้ได้โอกาสสอนต่อ ไม่คำนึงถึงหน้าที่ สำนึกครูกันเลยจริงๆ

จากข่าว...วันนี้ (26 ก.ย.) รศ.นพ.กำจร ตติยกวี รองเลขาธิการคณะกรรมการการอุดมศึกษา (กกอ.) ในฐานะคณะกรรมการควบคุมมหาวิทยาลัยอีสาน (มอส.) เปิดเผยภายหลังเข้าชี้แจงต่อคณะกรรมาธิการ (กมธ.) การศึกษา สภาผู้แทนราษฎร กรณีการเพิกถอนใบอนุญาตจัดตั้งมหาวิทยาลัยอีสาน (มอส.) ว่า กมธ.การศึกษา ได้เชิญทั้งฝ่ายผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งมอส. ซึ่งถือเป็นผู้ร้อง และคณะกรรมการควบคุมมอส. เข้าให้รายละเอียดต่าง ๆ เพื่อความเป็นธรรมกับทั้งสองฝ่าย โดยทางคณะกรรมการควบคุมฯ ได้ให้เหตุผลถึงการเพิกถอนใบอนุญาตจัดตั้ง ว่า เป็นเรื่องของการจัดการศึกษาที่ไม่มีคุณภาพ ยกตัวอย่างการจัดการเรียนการสอนนักศึกษาระดับปริญญาโท จำนวนมากถึงกว่า 4,000 คน ซึ่งหากจะจัดการศึกษาให้ได้คุณภาพจำเป็น จะต้องมีอาจารย์ระดับปริญญาเอกประมาณ 250 คน

ของมหาวิทยาลัยที่เราสอนอยู่นี่ก็เป็นแบบนี้ล่ะหลายคน make money จน ไม่รู้ว่าคำว่า "สำนึกครู "สะกดอย่างไร
 แล้วจะพูดว่า "สร้างปัญญา ศรัทธาความดี "ออกมาเต็มแผ่นโฆษณาสร้างภาพไปทั่ว แต่โชคดี ที่มีคนท้องถิ่นเชื่อมากเสียด้วย เพราะจ่ายครบ จบจริงๆ จ่ายขาดไป 50 สตางค์ ไม่ให้ลงทะเบียนเรียน  (เพิ่งได้ csae นี้มา อจ.ต้องไปช่วยนศ.อุทธรณ์ เพราะเป็นความผิดของธนาคารที่ไปตัดเศษสตางค์ของเด็กออก)

1 Nov:

เช้าไปวัด เข้ามหาวิทยาลัย วันนี้ช่วยกันเขียน ปรับปรุง เปลี่ยนแปลงหลักสูตร สิ่งแวดล้อม
ค่อยเอารายละเอียดมาลงต่อ วันนี้มีงานหลายอย่างรออยู่

31 Oct: วันชักพุ่ม/ คนพุทธ

 

 

เรือพนมพระกลางน้ำ

 พุ่มประธาน

 

เช้ามืดไปหน้าศาลหลักเมือง วันนี้มีการชักพุ่มผ้าป่า งานประเพณี พระอาจารย์ไปเป็นประธานการเปิด ปีนี้มีการจัดงานในรูปแบบที่เปลี่ยนไป เพราะเปลี่ยนนายกเทศมนตรีใหม่ ทำถนนสายวัฒนธรรมให่มีพุ่มทั้งถนนสายเดียว 300 พุ่ม แต่ที่เราดูแล้วไม่เห็นด้วย ไม่เป็นธรรมชาติ เหมือนการจัดฉากมากกว่า ไม่เหมือนอดีตที่ทำกันมากระจายไปทุกถนน ตามศรัทธา ไม่ต้องมากระจุกที่เดียวเริ่มสวดทำพิธีพร้อมกัน เลิกพร้อมกัน มีพิธีกรกลาง ทุกอย่างมีการจัดการ ในอดีตชาวบ้านจัดการกันบ้านใครก็คนนั้น นั่งลุ้นรอพระที่จะมาจากวัดต่างๆ ตามเลขที่ๆได้ฉลากตรงกัน บางครั้งท่านก็หลงกว่าจะหาพบ แต่นั่นเป็นรสชาดของงานนี้เช่นกัน ตอนนี้แยกชุมชนด้วย พวกไกลๆไม่ไช่ในเมือง ให้ชุมชนจัดการ และพุ่มพิเศษก็นิมนต์พระเอง วันนี้เลยดูเหงาๆ ครึกครื้นตอนออกโทรทัศน์เท่านั้น และเชียร์แต่แข่งขันเรือยาว คงเดาได้ว่าเบื้องหลังการแข่งขันคืออะไร..นี่คือเมืองไทย ทุกงานไม่ว่ามงคลหรืออัปมงคล ก็จะนำเรื่องอัปมงคลมาเกี่ยวเสมอ ผีพนันสิงกันจนไม่รู้รักษาประเพณีวัฒนธรรมให้ดีงามได้ตลอด

 

ทำให้เป็นถนนสายวัฒนธรรม สมมุติขึ้นมา

 

เณรน้อยน่ารัก

 

 

 

 

พระอาจารย์ไปรับพุ่ม 5 แห่งที่นิมนต์มา ก็ทำให้รู้สึกแปลกๆเพิ่มขึ้น เพราะเศร้าลึกๆที่เกือบทุกแห่งที่ไปคนส่วนมากอาราธนาศีลไม่ได้ เลยรู้สึกว่าคนยุคนี้ห่างไกลวัด และไม่เอาใจใส่ สวดมนต์ก็อ้อมแอ้มเหมือนไปยืมหรือขโมยคำสวดของใครเขามา ไม่กล้าออกเสียงเฮ้อ! อ้อ แต่คนพุทธที่สวดได้ก็มีนะ ไม่ทุกคน แต่เรามีความรู้สึกว่าการอาราธนาศีลแค่นี้ คนพุทธกล่าวไม่ได้ ก็ไม่รู้ว่าจะโทษใครดี??

ในอดีตตอนเราเด็กๆทุกวันศุกร์โรงเรียนจะให้เข้าห้องประชุมสวดมนต์ สวดสรภัญญะชอบมาก ตอนนี้คงไม่มีแล้ว ครูเองจะมีเข้าวัดสวดมนต์ หรือกระทั่งสวดเองที่บ้านกันเองสักกี่เปอร์เซ็นต์ ???? เหมือนที่หลายๆคนกล่าวไว้เราเป็นคนพุทธตามๆพ่อแม่กันมา เอาไว้กรอกในใบต่างๆเท่านั้น และรู้อีกทีก็ตอนใครในครอบครัวตาย เพราะต้องนิมนต์พระมาสวด

30 Oct: Sandy storm

เช้าไปวัด ตักบาตร วันนี้ครบ 2 เดือนที่ชาบูจากไป ยังคิดถึงมากและไม่ลืมชาบูนะ รับผลบุญที่มามี๊อุทิศให้เป็นประจำด้วยนะ แล้วคงได้พบกันในภพภูมิใดๆอีก

 วันนี้เห็นข่าวพายุแซนดี้ที่ถล่มสหรัฐแล้วเป็นห่วงคนไทยที่นั่นเช่นกัน มีคนไทยในสหรัฐติดตามอ่าน blog ของ meepole มากพอควรทีเดียว จากหลายรัฐ ยังไงขอให้กำลังใจและขอให้ปลอดภัย แคล้วคลาดจากอันตราย หากมีเวลาขอให้สวดมนต์ด้วยนะคะ

 

"รายงานสถานการณ์ล่าสุดระบุว่า เฮอริเคนแซนดี้ได้เคลื่อนตัวเข้าถล่มชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐฯ เมื่อเย็นวันที่ 29 ตุลาคม โดยเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วเข้าถล่มรัฐนิวเจอร์ซีย์ และเดลาแวร์ ทำให้ลมพัดแรง ฝนตกหนัก ต้นไม้หักโค่น เกิดน้ำท่วมแล้วในบางพื้นที่ และประชาชนกว่า 6 ล้านคนจาก 7 รัฐไม่มีไฟฟ้าใช้ ขณะที่อีกกว่า 1 ล้านคน ถูกสั่งอพยพขึ้นพื้นที่สูงเพื่อความปลอดภัย ทางการเผยพายุกำลังพัดถล่มอีกหลายเมืองใหญ่ อาทิ นิวยอร์กซิตี้ วอชิงตัน บัลติมอร์ และฟิลาเดลเฟีย"

วันนี้ดูรายการพื้นที่ชีวิต ตอนแผ่นดินของเรา ดีมากชอบหนูปาล์มที่เป็นคนนำเสนอน่ารักมาก เป็นเด็กรุ่นใหม่ที่หากประคองตัวเองดีๆ จะเป็นกำลังที่ดีของชาติได้มาก น่าสนับสนุนจริงๆ

 เขียนหนังสือตลอดวัน

29 Oct: สอบอจ.ใหม่

 

นกที่เราและ link ช่วยไว้ ชอบๆ สวยดี

เช้านี้ไปสอบสอนอจ.สวล.ที่มาสมัคร มาจริงแค่ 2 คน เลยไม่ลำบาก ฝ่ายบริหารที่มาสัมภาษณ์ก็มีศิรวัฒน์คนเดียว ก็ดีเพราะเข้าใจกันดี สอบคนละชั่วโมง จบป.โทด้านสวล.มาทั้งคู่ ที่เห็นได้ชัดคือสมัยนี้จบโทก็เหมือนป.ตรี ถามอะไรก็ตอบไม่ค่อยตรงประเด็น ถามสิ่งที่ตัวเองทำวิจัยมาก็ไม่แม่น วันนี้ถามง่ายๆเรื่องที่เขาเสนอเองว่าที่เขาเขียน digestion ต่างจาก hydrolysis อย่างไร ตอบผิดทั้งคู่ และอื่นๆที่ไม่ยาก แต่ยังไงก็ต้องรับเข้ามา 1 คน

ตอนบ่ายให้หน.โปรแกรมเข้าไปสัมภาษณ์เอง เพราะไม่มีอะไรที่พลิกโผ ไม่มีเส้นและเซ่น ก็เลยสบายๆ ก็ได้ตามต้องการ

เจอป้านงเยาว์ที่ตึกศูนย์? มา?? แถมแซวตำแหน่งคณบดีของสามีอีก งานนี้ถอยดีกว่า

บ่ายอาการป่วยแสดงออกโดยปากแห้งมาก คลื่นไส้ เล็กน้อย เลยรีบกลับบ้าน ตั้งสติตอนขับรถ  ได้ข่าวนิโรจน์ เส้นเลือดสมองตีบเข้ารพ. หวังว่าหากหายจากการเฉียดพิการครั้งนี้คงเห็นสัจจธรรมว่าโกงกินมามากมายในสภาพมิจฉาจารย์มานานหลายปี สุดท้ายเอาอะไรไปไม่ได้เลย อาจได้เงินมากมาย แต่สูญเสียสิ้นซึ่งคุณธรรม เสียดายจริงๆ หากกลับตัวกลับใจใช้ศักยภาพช่วงสุดท้ายสร้างคุณภาพดีๆให้มหาวิทยาลัยก็คงลดกรรมได้บ้าง หุหุ

วันนี้เพิ่งเห็นข้างบ้านติดไฟหลังส่องสว่าง

28 Oct: ลดทุกข์.. อย่านึกถึงแต่ตัวเอง

เมื่อคืนนอนหัวค่ำ เอาแรงไว้ตื่นหากมีเสียงมาเห่าเรือ ปรากฏว่าได้ยินแว่วๆ หลับต่อไปเลย วันนี้สบาย  กีชวนไปกินแตเตี้ยมเลยต้องไป ส่วนของอ๋องคดห่อไป เพราะยังทานเจอยู่

กลับบ้านเขียนงานต่อ

วันนี้เขียนเรื่อง (จริงๆแล้วเรียบเรียง ย่อความจากข้อเขียนที่ยาวๆของพระไพศาล วิสาโล)

ลดทุกข์.. อย่านึกถึงแต่ตัวเอง ละทุกข์..อย่าเอา"ตัวตน"ออกรับ

http://meecorner.blogspot.com/2012/10/blog-post_28.html

อ่านแล้วโดนใจเราเพราะตอนนี้รำคาญโอษฐ์ภัยของข้างบ้านมาก  เพราะเอาหูออกไปรับ ได้ยินเขาโกหกเรื่องที่บ้านเขาเอาซองที่ใช้ห่อผ้าอนามัยมาทิ้งที่บ้านเรา 2 ซอง แล้วเราเก็บไปให้เขาดู เพื่อว่าเขาจะได้เตือนคนใช้ของเขาว่าอย่าทิ้งของที่บ้านคนอื่นมันไม่ถูกต้อง แต่เขาไม่ยอมรับและบอกว่าบ้านเขาไม่มีใครทิ้งของมาบ้านเราทั้งนั้น เราเลยงงๆ ว่าแล้วของมาอยู่ในกำแพงข้างรั้วได้อย่างไร เมียหมอ เขาบอกว่ามันอาจปลิวมาตกก็ได้ งง! เพราะปลิวจากไหนมาตกหลังบ้านข้างกำแพงที่ติดกับเขาได้ตั้ง 2 ซอง ตั้งเรียงกันเรียบร้อยอีกต่างหาก....แต่เขากลับไปโกหกคนอื่นว่า “...บ้านนี้กระดาษปลิวไปตกแผ่นเดียวยังไม่ได้เลย” ได้ยินแล้วหงุดหงิดทันทีว่า โกหกพกลมจัง  กว่าจะวางอารมณ์ได้ก็ตอนมาเล่าให้สามีฟัง  พออ่านเรื่องนี้แล้วเออ! ไช่เลย ก็เราอยากเอาหูข้ามกำแพงไปรับมาเองนี่นายาย meepole เอ้ย สมน้ำหน้า:) หุหุ