วันศุกร์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

30 Nov: น้ำเลี้ยง...



 
เช้าไปวัด ว้นนี้ยุ่งๆหลายเรื่อง จ้ดการเรื่องส่วนตัว ส่วนรวม รถติดมากเสียเวลาบนถนนเกือบสองชั่วโมง

ยุ่งจนค่ำ วันนี้ข้างบ้านบ้านถมที่ลงไปในแม่น้ำเพิ่มอีก ทำถนนริมน้ำราดยางมะตอย ก่อสร้างห้องห้องเก็บของยื่นออกไปบนที่สาธารณะ ใช้กำแพงเป็นฝา  เอากระท่อมลงไปวางลงในริมน้ำ ไม่กลัวน้ำขึ้นจะปริ่มกระท่อม ก็คุยกันว่าสงสัยจ่ายเงินให้เจ้าท่าจนพอใจแล้ว เพราะของเราไม่ยอมจ่ายจึงไม่สามารถทำอะไรได้กระทั่งจะตอกเสาไม้หัวท้ายเพื่อขึงลวดหนามกั้นไม่ให้คนงานข้างบ้านล้ำเขตยังไม่ได้เลย ตอนนี้ก็เดินล้ำเข้ามาให้เด็กๆเห่าเล่น เฮ้อ!! ขอให้กล้าทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้องทั้งฝ่ายเจ้าหน้าที่และเจ้าของบ้าน..หมูไป ไก่ก็มา ก็ล้ำที่สาธารณะแบบสบายๆ  เศร้าใจจริงๆ  คนของ...จึงมาบอกว่าเราส่งน้ำเลี้ยงไม่ถึง...เราบอกว่าเราไม่มีสำหรับกิจเช่นนั้นเพราะต้องเก็บเงินซื้ออาหารเลี้ยงหมาในบ้าน เพราะมันซื่อสัตย์ดี เราจึงต้องเลี้ยงเขาให้ดี ไม่ให้อดอยากต้องไปรอหวังน้ำเลี้ยงใครกินเดี๋ยว เสียชื่อพ่อแม่หมด ..หุหุ

วันพฤหัสบดีที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

29 Nov: เส้นทางแห่งกรรม



 
เช้าสอนตั้งแต่ 8.00 น วันนี้พักช่วงเที่ยง ทานข้าวกับเพื่อน คุยหลายเรื่องและเพิ่งรู้ว่าอธิการบดีที่นี่ที่กำลังหมดสมัยที่ 2 หลังจากเป็นมา 8 ปี ไม่ไช่เส้นทางแห่งธรรม แต่เป็นเส้นทางแห่งกรรม เพราะเขาได้ก่อกรรมต่างกรรม ต่างวาระ มากมาย เพราะสมัยที่สองที่เขาได้รับเลือกนั้นเราเป็นกรรมการสภา  และเป็นกรรมการชุดสรรหาด้วย ไม่รู้โชคดีหรือร้าย (แต่สำหรับเราลึกๆถือว่าร้าย เพราะการรู้เห็นเรื่องการทำในสิ่งชั่วๆเป็นเรื่องเศร้า) ทำให้เรียนรู้ว่า เรื่องที่ชั่ว ไม่ถูกต้อง การโกง การบังคับโดยใช้อำนาจต่อรองพวกเขาทำทุกรูปแบบกันได้ยังไง เรียนรู้คำว่า แกล้งโง่ คืออะไร และโง่จริงๆทั้งๆที่หัวหงอกนับเส้นไม่ได้แล้วเป็นยังไง และสุดท้ายคือไม่มีสัจจะในหมู่โจร เขากลับกลอกกันได้ยังไง และคิดว่า ชีวิตนี้คงเข้าใจเส้นทางการสู่ตำแหน่งที่เต็มไปด้วยผลประโยชน์มากมาย จนกระทั่งหลายคนที่ดูดียอมขายศักดิ์ศรีความเป็นคน  ทำผิดกระทั่งศีลพื้นฐานของมนุษย์ และฝันร้ายต่อไปเป็นของสงขลา เพราะเขากำลังไปเป็น...ของที่นั่น เป็นช้วงผลัดกรรมเปลี่ยนไม้ หากที่นั่นได้ไป ก็คงกรรมหนัก น่าสงสารชีวิตที่ดิ้นรน ไม่รู้จักพอจริงๆ

คนในสถาบันทุกแห่งเหมือนกันคือ จะมีคนส่วนหนึ่งเป็นพวกเห็นแก่ได้และเห็นแก่ตัว
ขาดจิตสำนึกในการที่จะแยกแยะว่าอะไรถูกต้องและอะไรไม่ถูกต้อง พวกเขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้เขาได้มาซึ่งสิ่งที่เขาอยากได้...ที่น่าเสียดายคือ ไม่ควรมีใน

ผู้ที่เป็นครู หากสอนตนไม่ได้ เตือนตนไม่ได้ แล้วจะเป็นแบบอย่างที่ดีให้นศ.ได้อย่างไร






ข้อคิดดีๆจากละครกี่เพ้า..."ครูเป็นผู้เปิดประตูให้เท่านั้น ลูกศิษย์ต้องเดินก้าวข้ามออกไปเอง"

วันพุธที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

28 Nov: วันลอยกระทง/ Loy Krathong Day



ที่มาภาพ http://www.skyscrapercity.com/
 
เช้าไปวัด link ช่วยงานพิมพ์ หาfont ที่จะพิมพ์แบบตราตั้งให้พระอาจารย์ สายๆแวะไปตัดแว่นแพงพอควร xx,xxx บาท /อัน ตัดสองอัน อีกอันเป็นกันแดด

วันนี้ได้รับ pp แล้วดีใจจังมาทันเวลาที่คาดไว้ ทุกอย่างดังใจนึก fax ไปกทม.

วันนี้ไม่ได้ทำงานมากนัก คงเพลียจากเมื่อวาน บ่ายฝนตกหนักมาก จนถึงตอนนี้ยังไม่หยุด สงสารคนขายกระทง เท่าที่เห็นผ่านๆ รู้สึกปีนี้เขาจะทำจากว้สดุธรรมชาติมาก สวยดี ไม่ได้ไปลอยกระทงทั้งๆที่บ้านติดคลอง ปีนี้แค่รู้สึกไม่อยากไปลอยก็ไม่ไป  สุขในสิ่งที่ทำ ทำในสิ่งสิ่งที่รู้สึกสุข คือไม่ออกไปใหน ชีวิตสงบเย็นเป็นพอ หุหุ แต่ที่วุ่นวายคือต้องนั่งคอยปลอบนายโปเต้ที่เขาไม่ชอบประทัดมากเห่า และตกใจกลัว ต้องคอยพูดกับเต้เป็นระยะๆ แต่ตัวอื่นเฉยๆไม่กลัว

Today is Loikrathong day :).............เอามาใส่ไว้เผื่อคนต่างชาติแวะเข้ามาอ่านจะได้ทราบ 

Loy Krathong Day is one of the most popular festivals of Thailand celebrated annually on the Full-Moon Day of the Twelfth Lunar Month.

Loi Krathong takes place on the evening of the full moon of the 12th month in the traditional Thai lunar calendar. In the western calendar this usually falls in November.
Loi means 'to float', while krathong refers to a usually lotus-shaped container which floats on the water. The traditional krathong are made of the layers of the trunk of a banana tree or a spider lily plant.
 Modern krathongs are more often made of bread or styrofoam. A bread krathong will disintegrate after a few days and can be eaten by fish. Banana stalk krathong are also biodegradable, but styrofoam krathongs are sometimes banned, as they pollute the rivers and may take years to decompose. A krathong is decorated with elaborately-folded banana leaves, incense sticks, and a candle. A small coin is sometimes included as an offering to the river spirits. On the night of the full moon, Thais launch their krathong on a river, canal or a pond, making a wish as they do so. The festival may originate from an ancient ritual paying respect to the water spirits.
(From Wikipedia)

วันอังคารที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

27 Nov: รับงานกลับ


 

เช้าไปมหาวิทยาลัยตั้งแต่เช้าเพราะจะต้องไปอ่านโครงร่างงานวิจัยของนศ.อย่างรวดเร็ว สอบนศ.ตั้งแต่เช้าจน 18.00 น. ทั้งเหนื่อยสมอง เหนื่อยใจ จนหนูตาลที่นั่งข้างเราบอกว่าได้ยินเราถอนหายใจทั้งหมด 15 ครั้ง ขอไม่บันทึกเพราะไม่อยากนึกถึง กลับบ้านสามีถามว่าเป็นอย่างไร ทำไมกลับเย็นมาก ก็บอกถามได้ แต่ไม่เล่าเพราะไม่อยากนึกทบทวนอีกรอบ เหนื่อยสมองมาก

กลับบ้านทักทายกับเด็กๆทุกตัว สมองโล่งขึ้น

วันนี้หนูนาเอาตำราเราที่หนูนาและปู่สมพร ตรวจแก้มาคืนให้ ผิดมากพอควรส่วนมากเป็นเว้นวรรคที่ใช้โปรแกรมตบ vความเก่าของปีอ้างอิงที่ปู่ไม่ชอบ เพราะคำจำกัดความที่ให้ต่อๆกันมา โทรคุยกะปู่ปู่อยากให้แก้ปัญหาโดยการเอาจากตำราตปท. Ok จัดให้ หุหุ ของหนูนาก็ตรวจละเอียดดี ตอนนี้หนูนา improve ขึ้น ผู้ตรวจที่ดีต้องไม่ละเลยสิ่งเล็กๆน้อยๆ หนูนาทำได้ เราก็ happy ไม่ผิดหวังที่ให้หนูนาตรวจ ความ consistence ของรูปแบบบางอย่าง ที่เราเองก็มึนๆ ไม่ลงตัวตอนทำ นี่เป็นงานชิ้นแรกที่เราทำใช้เวลาที่จำกัดมาก 3 weeks สำหรับทุกอย่าง ทำแข่งกับเวลา และมาซ้อนกับหลักสูตรที่ต้องทำแข่งกับเวลาที่ต้องส่ง ไม่มีเวลาสำหรับการตรวจทานที่ต้องรอย่อยแบบทุกคร้งที่ทำงานเขียน แต่โชคดีที่มีผู้ตรวจที่มีคุณภาพอยู่



คืนนี้ไม่ทำอะไร ไม่ใช้สมอง charge battery

วันจันทร์ที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

26 Nov:ไม่น่ารับรู้

ไว้ทุกข์ให้กับความไร้มนุษยธรรมของผู้มีอาชีพช่วยชีวิตคน(บางคน)

ฝนตกตั้งแต่มืด ดูนาฬิกาตีห้าสิบนาที เป็นห่วงศรีวันเลยรีบตื่นลงมาดู เห็นนอนสบายไม่เปียกฝน เช้านี้รีบไปมหาวิทยาลัย นัด อ.Cliff ที่ห้องทำงานเรา เรื่องการสอน English for environmental science ดูเขาตั้งใจมาก จนห่วงว่าเขาจะท้อหากไปสอนจริง ก็ต้องลองดู

ทำอ้างอิงต่อ บ่าย link กลับมา เครื่อง delay ไปครึ่งชั่วโมงให้ สารถีไปรับ

บ่ายมีงานด่วนจากมาเลเซียเข้ามาแทรกเลยต้องไปทำก่อนจนเย็น เย็นออกไปโอนเงินค่าพิมพ์หนังสือให้คุณสมชาย 28700 บาท

ซื้อไก่ป๊อบ ขนมหมา stick, cheese กลับมา รวมของหมาจ่ายมากกว่าของคน หุหุ..ได้เจอน้องเภสัชกรเลยคุยกันหลายเรื่อง บางเรื่องน่าตกใจมากเป็นความรู้แบบชั่วๆที่ไม่น่ารับรู้เลยจริงๆ เรื่องของผู้มีอาชีพที่ต้องช่วยชีวิตคน แต่กลับไปทำนาบนหลังคนด้วยวิถีทางที่ไม่น่าเชื่อด้วยอาชีพของเขา แล้วจะเอามาบันทึกไว้ให้รู้อีกมุมของผู้ที่ยกตนและสังคมยกย่องว่ามีเกียรติ วันนี้ in มากไปฟังมาหลายเรื่องเลยไม่ขอเขียน ขอย่อยมันก่อน





วันอาทิตย์ที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

25 Nov: สอนหัวข้อที่ภูมิใจเสนอ



วันนี้ฝนตกหนักตั้งแต่เช้า อยู่บ้านเขียนคำอธิบายรายวิชาจนเสร็จ พร้อมกับได้วิชาใหม่ (ของที่นี่) ที่เปิด คือความตระหนักรู้ทางวิทยาศาสตร์  Science for Public Awareness ชอบมากเพราะเติมหัวข้อที่คิดว่าไม่มีใครสอน หรือมีในวิชาเรียนคือ "วิทยาศาสตร์ที่ถูกบิดเบือน "  เราต้องการให้มีการสอนนศ.ผู้เป็นเยาวชนของอนาคต สามารถเรียนรู้ เข้าใจสิ่งต่าง ๆ อย่างถูกต้อง และมาให้ความสนใจในการแก้ไขความบิดเบือนต่าง ๆ ทางด้านวิทยาศาสตร์ที่ปรากฏอยู่อย่างมากมายในปัจจุบัน ย่อมส่งผลดีต่อสุขภาวะทั้งในระดับปัจเจกบุคคลและสังคม จะช่วยให้การพัฒนาประเทศเป็นไปอย่างถูกทิศทางและยั่งยืน แต่ไม่รู้หมือนกันว่าจะเปิดสอนเมื่อไหร่ เปิดแล้วมีคนเลือกเรียนหรือเปล่า ที่สำคัญเราจะลาออกก่อนที่วิชานี้จะเปิดหรือไม่ เหอ เหอ!!! มีลุ้น รอฤกษ์ดี ปีหน้าควรจะครบจบทุนจริงๆ

วันเสาร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

24 Nov: good day



เช้าสารถีมารับ link เราเขียนคำอธิบายรายวิชาหลักสูตรใหม่ทั้งวัน จริงๆไม่มากหรอก 24 วิชา แต่ค้นไปเขียนไป เจอบทความดีๆก็แวะอ่าน เลยอ่านมากกว่าเขียน

วันนี้ผ่านไปด้วยดี คนไทยไม่ทำร้ายกัน มีแต่พวกที่ ตัวเป็นไทยใจเป็นทาส..ที่รอลุ้น แบบตาอยู่ โชคดีที่ดวงประเทศบังคุ้มครอง ไม่ให้ไทยทำร้ายกันเอง ทำร้ายชาติด้วย ขอให้มีวันหนึ่งที่คนไทยจะกลับไปเป็นหนึ่งเดียวแบบอดีต.....ชีวิตพอเพียง

วันศุกร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

23 Nov: ส่งตำรา รอบแรก


เช้าไปวัด ส่ง link สอน เราไปมหาวิทยาลัย เตรียมพิมพ์ออก เสียเวลาตั้ง driver เครื่องพิมพ์โบราณที่น่ารัก กับเครื่องคอมฯวัยรุ่นของเราให้รู้จักกัน

พิมพ์เสร็จเที่ยงไปรับ link บ่ายไปคณะส่งตำรา ตั้งกรรมการตรวจ เราเลือกให้หนูนา และปู่สมพรตรวจ บ่ายสองเอาตำราให้หนูนา และพิมพ์อีกเล่มให้ปู่ จะได้เร็วขึ้น ขาดแต่อ้างอิงจะส่งไล่หลังตามไป

ดีใจ ไชโย เหมือนยกภูเขาเลื่อนออกไป แต่ยังไม่ออกจากอก เพราะจะต้องถูกส่งกลับมาแก้อีก เราเลือกคนตรวจที่ละเอียดจะได้ชำแหละเราให้พรุน หุหุ ธรรมดาตรวจแก้ของคนอื่นดีนัก

เสร็จงานห้าโมงเย็น พิมพ์การสวดพระปริตรให้สุเชฐ เลยคุยกันต่อกับตาลและสุเชฐเรื่องของ.......จนหกโมงเย์น

กลับมารู้สึกดีขึ้น หัวคลายเกลียวเล็กน้อย ปั่นงานจนหัวหมุน ไปหมด เสาร์อาทิตย์นี้ปั่นหลักสูตรต่อ ต้องส่งจันทร์นี้  อังคารสอบวิจัยของนศ. ไม่มีเวลาอ่านเลย

วันพฤหัสบดีที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

22 Nov: เขียนๆ ปั่นๆ


เช้าไปวัด วันนี้งดสอนนศ. เพราะต้องไปทำเอกสารราชการ ทำเสร็จเร็วกว่าที่คิด รีบกลับมาทำตำราต่อ เจ้าหน้าที่การไฟฟ้าโทรมา ขอเอกสารเลย fax ไปให้ เลยรู้ว่า สฎไป 8 คน

วันนี้ไล่เรียงสารบัญไปแก้เติมไปอีก เลยไม่จบสักที คืนนี้ทำได้บทที่ 7  พรุ่งนี้บทสุดท้ายแล้ว

บ่าย Christ โทรมาคุยเรื่องการสอนภาษาอังกฤษสำหรับสวล เขาต้อง การคุยเรื่องแนวการสอนที่ต้องการให้เด็กรู้ นี่ล่ะที่เขาเรียกว่าครูที่เตรียมสอน ตั้งใจสอนจริง ดีกว่าครูไทยบางคน หลายเทอมมาแล้วที่ให้ครูโปรแกรมภาษาสอน (ครูไทย) สอนไปคนละเรื่อง และ...น่าสงสารนศ. ทั้งเทอมเรียนได้ 3 articles ที่ไม่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์เลย แย่จริงๆ ทั้งๆที่เป็นวิชา  English for science  เลยนัดเจอกันอาทิตย์หน้า เพราะตอนนี้ขอปั่นงานก่อน



วันพุธที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

21 Nov:



เช้าไปวัด ไปโครงการใหม่อีก รีบกลับมาเขียนตำราต่อ สาย-บ่ายโทรติดตามเรื่องเอกสารคำสั่ง บ่ายรู้ว่าเข้าฝ่ายสุดท้ายแล้ว บ่ายสองเศษคณะโทรตามให้ไปเซนต์เอกสาร รีบไปจัดการ เอกสารด่านแรกเสร็จ ต้องวกกลับไปที่อธิการบดีอีกเลยต้องเดินเองหมดสุดท้ายงานที่จะต้องเสร็จในสองวันก็เสร็จในหนึ่งชั่วโมง ก็เท่านั้น ทุกอย่างทำได้ด้วยดีด้วยความช่วยเหลือของระดับเจ้าหน้าที่ทั้งนั้น รู้สึกขอบคุณพวกเขาจริงๆ

รีบกลับมาเขียนตำราต่อ ตอนนี้สมาธิเรื่องรอบนอกหายหมด อีกสองวันต้องเสร็จ ไม่งั้นจบเห่ หุหุ

อยากเขียนเรื่องอะไรๆอีก แต่ต้องรีบไปเขียนหนังสือต่อ  bye now !!

วันอังคารที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

20 Nov: วันตรวจบาลี


 
เช้าไปวัด วันนี้ที่วัดมีการตรวจข้อสอบบาลีในระดับต่างๆ มีพระจากหลายจังหวัดมาช่วยตรวจกระดาษคำตอบ ประมาณร้อยรูปเศษ จ้าคณะจังหวัดชุมพร ท่านรองภาค 16 ฯ เห็นแต่ละท่านแล้วงานหนักมากเพราะข้อสอบมากและเป็นแบบเขียนทั้งหมด ลายมือสารพัดแบบ บางรูปที่มาช่วยงาน 70 up ไปหลายๆ up ต้องนั่งเพ่งอ่าน เห็นแล้วน่ารักจัง ค่อยเอารูปมาลง

 ส่วนแผนกรวมคะแนนนี่ต้องทำงานดึก กรอกข้อมูลเข้าในคอมพิวเตอร์ต่อ  มีคอมให้ทำงาน 6 ตัวรุ่นใหม่เอี่ยมสุดถอดด้าม

อาหารเพลมีโยมช่วยกันคนละไม้ละมือ คนละหม้อ สองหม้อ อิ่มทัองอิ่มบุญกันไป ทีมพี่ติ่ง พี่น้อย พี่นี มาช่วยตัก จัดอาหาร สาธุไว้ค่อยเอารูปมาลงอีกที มีอาสาสมัครจากค่ายทหารมาช่วยเสมอในการเก็บ กวาด

ตอนนี้เร่งทำตำราพ้นเวลาส่งมา 1 สัปดาห์แล้ว สู้ๆๆๆ

วันนี้จนท.โทรมาบอกว่าหนังสือบันทึกข้อความส่งมาถึงโต๊ะรองวิชาการแล้ว เราเลยโทรบอกหน้าห้องอธิการบดีให้ติดตามหนังสือให้ทันเวลาด้วย

สองวันนี้เห็นถึงบุคลิกระดับผู้นำโลก อย่างโอบามาแล้วรู้สึกความถ่อมตัวที่มีอยู่ในตัวเ
ขา เห็นตอนที่เขาคุยกับ king เป็นสิ่งที่เห็นได้จากดวงตาและการนั่งที่เรียบร้อย ผิดกับที่เขานั่งกับผู้นำเขมร   และตอนที่เขาพบกับอองซานซูจี เห็นถึงความอ่อนโยนที่มีในตัวผู้นำ ต่างกับบุช ผู้นำในอีกรูปแบบในอดีตที่ทุกอย่างตรงกันข้าม

มองเห็นความอบอุ่นในรอยยิ้มของผู้หญิงแกร่งและเก่ง ยิ้มตลอดเวลา เธอไม่เคยหยุดยิ้มเลย นี่เป็นผู้นำหญิงอีกคนที่เป็นไอดอลของเราเลย ต่างกันตรงที่ เราชอบแบบที่เธอเป็น แต่ไม่คิดที่จะเป็นแบบเธอ เพราะชีวิตต้องเดินทางพบปะคนมากมาย หลายรูปแบบความคิด ชีวิตนี้วุ่นวายหนอ ..

วันจันทร์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

19 Nov: no net :(


 
 The internet could not accessed for   3 days.....ไม่มีสัญญาณ internet ตั้งแต่ค่ำวันศุกร์  จนถึงเมื่อครู่เพิ่งมีสัญญาณ ...รู้มาว่าชุมสายมีการซ่อมอะไรบางอย่าง สุดสัปดาห์นี้เลยแห้ว ต้องทำงานกับข้อมูลเก่า รู้สึกแปลกๆ ทั้งที่บางวันก็ไม่ได้ใช้ข้อมูลใหม่ เพราะข้อมูลที่ เก็บไว้อ่านได้อีกเป็นปีเลย แต่พอไม่มีออนไลน์รู้สึกเหมือนถูกขังในที่ๆจำกัด นี่เขาเรียกว่า ติดหนึบหรือเปล่า ??

วันนี้ทำบัตรใหม่ หลังจากที่ไม่มีมานาน สมัยนี้อะไรๆก็ทำง่าย รวดเร็วดี

ฝนตกหนักมากช่วงบ่าย link กลับจาก Bkk พอดีให้สารถีไปรับแทน

มอบให้กับความ....ของคณะ-บอ-ดี หุหุ

วันนี้คณบดีมีลูกเล่นแบบใหม่ น่าเอ็นดูจริงๆ  ไม่กลัวภาษิต..ให้ทุกข์แก่ท่าน...เลยเราเลยบอกให้จนท.รีบจัดการ

วันนี้บังเอิญไปเห็นเอกสารรายการส่งชื่ออาจารย์ที่สอบภาษาอังกฤษ และคะแนนที่ได้ในมหาวิทยาลัยทั้งหมดไปยังอธิการบดี และชื่อประเทศในอาเชียนที่จะไปเพื่อจะแจ้งไปให้ทราบ...ถูกแทงกลับลงมาว่า ข้อมูลไม่เพียงพอ จนท.ก็งงๆว่าทำไมไม่บอกว่าจะเอาอะไรอีก มีอะไรที่ทำได้มากกว่านี้ ?? แต่ที่แน่ๆ อจ.ในคณะเราที่มีการถูกแก้คะแนนบวกให้อีก 30  เพื่อให้ได้คะแนนเทียบ IELT  เป็น 4.0 ขึ้นไปก็ถูกส่งคะแนนขึ้นไปตามที่แก้ (งานนี้รู้เฉพาะจนท.บางคนที่เห็น) เราเห็นทั้งสองฉบับแล้วตรวจสอบ เลยแน่ใจว่างานนี้ยังไงก็ทึบแสงเหมือนเรื่องอื่นๆ เมื่อไหร่ทำอะไรจะโปร่งใสกับเขาเสียที..."สร้างปัญญา ศรัทธาความดี" มีไว้สร้างภาพจริงๆ  หุหุ


วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

16 Nov: คนธรรมดา กับเรื่องเสียใจ


เช้าไปมหาวิทยาลัย ลืมของตักบาตรเลยไม่ได้แวะกลับ เช้าเตรียมตำราต่อจนบ่าย ด้วยอะไรหลายๆอย่างเลยตัดสินไปถ่ายรูปทำบัตร ทั้งๆที่ทิ้งมาปีเศษ เหมือนที่บางทีเขาบอกว่าพอถึงเวลาอะไรๆก็จะมีการจัดสรรเพื่อให้เหมาะพอดีกับอีกจังหวะ อะไรๆที่เตรียมไว้ให้มันมีเหตุผลของมันเองเสมอ...

วันนี้เมื่อรู้ข่าวบางเรื่องก็ตัดสินใจ ยกเลิกการไปดูงานทั้งๆที่อยากไปเพื่อการทำงานบางอย่างในอนาคตอันไกล้  แต่ทุกครั้งอีกนั่นล่ะที่สุดท้ายเมื่อเกิดปัญหา มารไม่มีบารมีไม่เกิด เราจะยกให้กรรมเป็นตัวจัดสรรแบบทุกครั้ง เพราะความตั้งใจดีในครั้งแรกจะมีสิ่งขัดขวางมาทดสอบเสมอ แต่ส่วนมากเราจะยอมถอย เพราะทุกสิ่งที่ทำไม่ไช่เพื่อตัวเอง เลยไม่ต้องแย่ง แต่พยายาม ทำให้ดีที่สุด จะได้ไม่โทษตัวเองเมื่อเวลาผ่านไปว่าตอนนั้นเราแกล้งไม่พยายาม แต่เมื่อทำถึงที่สุดแล้วมีใครอยากได้ในสิ่งนั้นก็ยกให้เพราะเราได้พยายามผ่านมาแล้ว การเปิดทางให้ภายหลังเพราะถือว่าการให้ในสิ่งที่เขาต้องการมากเป็นการให้ทานที่ดี กรรมจะจัดสรรอย่างไรก็ตามแต่ ......ใจเรารู้ดี    ก็เสียใจกับคำพูดของเขาเพราะสิ่งที่เราทำให้กับเขาเราเชื่อว่ามากกว่าที่เขาเคยได้รับจากที่ใดๆ เราให้ใช้ชื่อร่วมสอนเพราะต้องการให้เขามีชั่วโมงสอนมากขึ้นถึงเกณฑ์ประเมินโดยเขาไม่ต้องสอนเพราะกลัวเขาถูกประเมินต่ำไม่ผ่าน  เขาไม่รู้หรอกว่าในปีนั้นเราโดนอะไรเมื่อชั่วโมงตัวเองที่น้อยอยู่แล้วลดลงไปอีก  ทำดีให้เขาเราไม่ต้องการอะไรตอบแทน เราไม่เคยบอกเขา ล่าสุดช่วยพูดกับ...ทางอ้อมเพื่อไม่ให้เอาเรื่องที่เขาไปโวยวายที่...มาเป็นตัวตัดสินอนาคตเขา  ช่วยแก้อธิบายแทนเรื่องการฝากเด็ก..โดยไม่ให้เขารู้....สวดมนต์ขอพรพระให้เขาสามารถผ่านการประเมินเป็นป็นพนง. ดีใจและมีความสุขมากเมื่อเขาได้เป็นพนง. คิดเห็นใจกับอนาคตชีวิตเขา พยายามที่จะพูดสอนทางอ้อมให้เขาเอาไปใช้หากวันนั้นมาถึง (ตอนนี้รู้สึกว่ายังไม่ซึมลงไปในใจเขาเลย น่าจะไหลผ่านออกหมด).........ตั้งแต่วันที่เขามาบ้านเราและหกล้มเราก็รู้ทันทีว่า...เพราะเขาเป็นคนที่สามในเกือบร้อยคนที่ผ่านเข้ามา แล้วโดนสิ่งนั้น ขนาดอาณัตยังไม่โดนเลยเพราะไม่ว่าอย่างไรอาณัตเขาจิตดีกับเราจริง ..ตั้งแต่วันนั้นเราก็พยายามหาโอกาส เตือนเขา...สิ่งที่เขาทำกับเราครั้งนี้เราไม่รู้สึกโกรธเพราะสิ่งที่เขาทำเป็นเรื่องที่ใครๆที่คิดไม่เป็นเขาก็ทำกันได้ แต่เราเสียใจว่าไม่น่าเชื่อว่าเขาไม่ดีขึ้น และกลัวแทนในผลที่จะเกิดกับเขาหรือ..ในเวลาอันไกล้นี้ ได้แต่หวังว่าเขาจะรู้ตัวและแก้ไขสิ่งที่ทำไปแล้ว คงไม่เร่งกรรมหรือต่อกรรม ผลไม่คุ้มเลยจริงๆ

อยากมอบคำสอนของหลวงพ่อชาให้เธอคนนั้นจัง...ก่อนจะสายเกินไป

วันพฤหัสบดีที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

15 Nov: "แรงเงาแห่งชาติ"


วันนี้สารถีมารับ link เราสอนทั้งวันแต่วันนี้รวบยอดมาสอนเช้า 2 วิชา เลยสอนยาวรวดเดียว 5 ชั่วโมง เบรกระหว่างวิชาเล็กน้อยให้ทั้งครูและเด็กหายมึน เพราะเป็นเด็กกลุ่มเดียวกัน บ่ายจะให้นศ.ไปฟังดร.อาจอง ชุมสาย ที่มาบรรยาย บอกเขาว่าเป็นโอกาสดีมากที่ได้ฟัง

บ่ายนี้มีข่าวโจ๊กของคณบดีคณะวิทย์ฯ ที่จะยึดติดกับการแจ้งเรื่องการให้ไปดูงานของการไฟฟ้าฝ่ายผลิต โดยฝ่ายเจ้าภาพให้ข้อแนะนำว่า "ขอให้พิจารณาว่าผู้ร่วมเดินทางเป็นผู้ที่พักห้องเดียวกันได้" พูดง่ายๆว่าควรเป็นเพศเดียวกันเพราะจะให้นอนห้องเดียวกัน เลยแปลกใจว่ามีปัญหาเรื่องเพศสำหรับการดูงานครั้งนี้หรือไง ??  งานนี้คณบดีไป คณบดีเลยกลัวว่าเราผู้เป็น "หญิงแท้" จะพักห้องเดียวกับเธอไม่ได้เพราะเธอเป็น "ชาย" เลยอึกอักในการเซ็นต์จะขอคุย เราเลยโทรไป แต่เธอไม่อยู่ไปประชุม เราเลยโทรไปถามจนท.การไฟฟ้าว่ามีปัญหาเรื่องเพศที่แตกต่างไหม  เขาบอกไม่มีแต่ข้อกำหนดนั้นมาจากบริษัททัวร์ ซี่งเราก็เข้าใจว่าคงต้องการประหยัดค่าใช้จ่ายของตนอย่างสุดๆ ก็เป็นธรรมดาของธุรกิจที่เป็นเราก็ต้องเข้าใจเขา แต่ไม่ไช่แกล้งโง่ที่ต้องทำตามเขา หากเราต้องไปก็ต้องไป ก็แยกห้องได้ สลับกับที่อื่นที่อาจจะมาคนละเพศ แต่หากไม่มีเราก็บอกจนท.คณะไว้ว่าให้บอกคณบดีได้เลยว่า เราอาจารย์ผู้หญิงจะเป็นคนจ่ายค่าห้องส่วนเกินเองได้ ไม่อยากเจอ "แรงเงาแห่งชาติ" หรอกจ๊ะ เสียชาติเกิดเลยทีเดียว.. หุหุ แต่ที่เราเห็นที่นี่ดีจัง ส่วนใหญ่สมานฉันท์ เพราะผู้หญิงเป็นใหญ่กว่าชาย ชายๆเธอเลยไม่กล้า อันนี้ก็ต้องติดตามต่อว่าคณบดีจะหาเหตุผลอันใดอีก....ตื้นเต้นจัง :)

วันพุธที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

14 Nov: ทางชีวิตของ เฟอฮานา



เช้าไปวัด ฝากเงินทำบุญกฐินของวัดโฉลกกับพระอาจารย์ xx,xxx บาท เพราะพรุ่งนี้ไม่ได้ไปร่วม ติดสอน

วันนี้เขียนหนังสือทั้งวัน อากาศร้อน รอฝนที่อีกวันสองวันจะเข้ามาจากผลของมรสุมจากเวียตนาม

เย็นนี้ดูสารคดีศึกษา ชีวิตของ เฟอฮานา ที่เกาะสจ๊วต นิวซีแลนด์ รู้สึกแปลกแบบดี ชีวิตเธออยู่ลอนดอนแล้ววันหนึ่งก็ทิ้งทุกอย่างใช้ชีวิตที่ต้องการ ตะลอนทัวร์มาหลายที่หลายปี แลัวปักหลักที่นี่ เกาะที่มีประมาณ 400 หลังคาเรือน แต่เธออยู่ห่างออกมาอยู่ท่ามกลางป่าที่สงบ นกป่า สัตว์ที่เป็นเพื่อนตามธรรมชาติในบ้านที่ดูแล้วเล็กเท่ากุฎิกรรมฐาน ไม่มีอะไร แค่เป้ใบเดียว จริงๆก็แบบฤาษีดีๆนี่เอง

เส้นทางชีวิตของแต่ละคน แตกต่างกัน จริงๆแล้วเรามีโอกาสเท่าๆกัน เพียงแต่เราปล่อยโอกาสดีๆของชีวิตให้ผ่านไปเพราะเราแบกเรายึดอะไรมากไป จริงๆแล้วทุกชีวิตเขามีเส้นทางเดินของตนเอง ชีวิต..บางคนหลงยึดติดมากมาย  ยึดแล้วแบก..ปล่อยไม่เป็น หนักก็อาจไม่รู้ว่าหนักเพราะไม่เคยได้สัมผัส "ความรู้สึกเบา" นั่นคือความน่าสงสาร!!